Simion blogt: 'Als we een discriminatievrije samenleving willen, moet de overheid de norm stellen'

Nu een ruime meerderheid van de raad heeft ingestemd, kan wethouder Groot Wassink (GroenLinks) verder met zijn plannen om arbeidsdiscriminatie aan te pakken. Een belangrijke stap, want als we een discriminatievrije samenleving nastreven, moet de overheid daarin duidelijk de norm stellen.

De wethouder wil mystery guests inzetten en een voorkeursbeleid voeren. Ook wil hij door middel van trainingen, 'naming and shaming' en een 'keurmerk inclusieve organisatie' arbeidsdiscriminatie tegengaan. Stagediscriminatie zal worden aangepakt.

Ik ben blij dat dit eindelijk gaat gebeuren, want de afgelopen jaren heb ik ontzettend veel gesprekken gevoerd met Amsterdammers over discriminatie. Vooral terechte gevoelens van frustratie, boosheid en vervreemding domineren als je praat met mensen die discriminatie hebben ervaren.

Polarisatie

Als wij een discriminatievrije samenleving nastreven, moet de overheid daarin duidelijk de norm stellen. Die normstelling en een duidelijke handhaving schieten in Nederland heel erg tekort. Waardoor mensen met een biculturele achtergrond zich niet erkend zien in hun ervaring. Dit heeft verregaande gevolgen voor de mate waarin men zich Nederlander kan voelen.   

Hier hebben we naar geluisterd, en we gaan er nu actief naar handelen. Want waar hebben we de politieke macht voor? De politieke macht dient om ons sociaal systeem te hervormen, dat vol is van ongelijkheid, discriminatie en andere zaken die in strijd zijn met onze rechten. Dit maakt een gelijk speelveld nog niet mogelijk. Ongelijkheid door polarisatie, discriminatie en racisme hebben mij jaren geleden gemotiveerd actief te worden in de politiek. Ik was me vroeg bewust van de systematische ongelijkheden.

Bijlmer

Opgroeiend in de Bijlmer, een van de mooiste wijken van Nederland. Maar ook een van de armste wijken. Een plek waar de ongelijkheden uit onze samenleving nadrukkelijk geconcentreerd zijn. Tegelijkertijd is het ook een stadsdeel dat behoort tot de belangrijkste economische gebieden van Nederland. Een stadsdeel dat dagelijks werkgelegenheid biedt aan tienduizenden forensen. Maar niet aan de inwoners zelf. Onderzoek heeft meermaals aangetoond dat een groot deel van deze werkloosheid te wijten is aan arbeidsdiscriminatie.

En deze ongelijkheid heeft gevolgen voor de samenleving en de samenhang tussen groepen mensen. Onze samenleving loopt enorm veel potentieel mis. Echte vrijheid betekent gevrijwaard zijn van uitsluiting, armoede, ongelijkheid en vooroordelen.

Rechtvaardigheid

Met deze set aan maatregelen, waarbij de gemeente nadrukkelijk kijkt naar de eigen organisatie, zetten we een onmisbare stap in de goede richting. Aan de voorkant een inclusieve manier van mensen werven voor de instroom. Maar wat met name écht telt is een inclusieve werkomgeving. Een omgeving die een inclusieve norm stelt. En dat is noodzaak voor een behoorlijk goede overheid. Dit voorstel is dus een begin. Een begin van een mentaliteistverandering.

Discriminatie is geen gevoel, maar een ervaring. Een ervaring die leidt  tot onrust, onvrede en vervreemding. Het is in het belang van onze stad, dat ongelijkheden door racisme en discriminatie  worden teruggedrongen. Dat is een kwestie van sociale rechtvaardigheid, maar zeker niet op de laatste plaats, een kwestie van maatschappelijke cohesie.  

Amsterdammers

Ik ben er ontzettend trots op dat we met een robuust pakket aan maatregelen het verschil gaan maken. Gaan we deze problematiek volledig uitbannen? Helaas niet. Maar ik weet zeker dat hierdoor zoveel Amsterdammers, zoveel jongeren zich gekend gaan voelen in hun ervaring. En zich vooral gekend gaan zien in hun Nederlanderschap en hun Amsterdammerschap.  

Lees hier meer over de plannen.