Femke Roosma liep op 8 maart mee met de Women's March in Amsterdam
Femke Roosma liep op 8 maart mee met de Women's March in Amsterdam

Het leukste aan de Women's March zijn de bordjes

Zondag 8 maart, Internationale Vrouwendag, trotseerden duizenden mensen het druilerige voorjaarsweer voor een vrolijke strijdbare mars van de Dam naar het Museumplein. Voor het recht op zelfbeschikking, gelijk loon voor gelijk werk, economische zelfstandigheid, eerlijke verdeling van zorgtaken, seksuele rechten, en zoveel meer. Tegen de anti-abortusbeweging die ons recht op zelfbeschikking bedreigt, tegen huiselijk en seksueel geweld, tegen de trollen en tegen het patriarchaat. Er was een sterk bewustzijn van de noodzaak juist nu de straat op te gaan, nu conservatieve krachten zich steeds luider laten horen.

“Lekker met de meiden strijden”
“Equal rights, equal pay, equal orgasms”
“Minerva belde, ze wil haar uil terug”
“We come in peace but we mean business”
“Wij zijn niet jouw strijdtoneel”

Langs de route, aan de Weteringschans, achter een raam op twee hoog ongeveer staat een oudere vrouw. Ze juicht ons toe, ze steuny ons, met twee strijdbare vuisten in de lucht. De mars juicht terug, vuisten in de lucht!

Nog een bord: “I march because long ago someone marched for me”.

Dat is voor mij de belangrijkste reden om te gaan demonstreren: solidariteit. Vrouwen van eerdere generaties gingen vaak de straat op. Ze bevochten stemrecht, het recht op abortus, economische zelfstandigheid, het recht op sekswerk. Maar er is nog zoveel te bevechten, voor vrouwen in Nederland, voor vrouwen wereldwijd. Daarom strijden we in solidariteit. Schouder aan schouder. Zoals iemand lang geleden voor mij de straat op ging.