Jeanine van Pinxteren

Jeanine van Pinxteren (1949) was totdat ze raadslid werd in 2002, lange tijd zakelijk leider van het Amsterdamse architectuurcentrum ARCAM en wist dit te combineren met haar werk als vrij kunstenaar. Dat laatste komt er inmiddels ook niet meer zo van… Naast raadslid is Jeanine voorzitter van de welstandscommissie Zaanstad.

Portefeuilles:
- Verkeer en Vervoer (VV): Noord-Zuidlijn, Volkshuisvesting en Monumenten (cie. Gerson)

- Ruimtelijke Ordening (RO): Zuidas (cie. Van Poelgeest);

- Voorzitter Commissie Kunst, Sport en Bedrijven (KSB) (cie. Gehrels)

- Lid van het Presidium

Zeven vragen aan Jeanine

Waarom GroenLinks: ik heb al heel wat verkiezingen meegemaakt en ik heb altijd, zonder uitzondering, links gestemd. Soms PvdA, meestal GroenLinks en zijn voorlopers.
Ik was ontzettend blij met de vorming van GroenLinks, maar in ben pas lid geworden in 1999, toen ik steeds meer behoefte had me ook actief in te gaan zetten voor linkse politiek.
Ik voel me prima thuis bij GroenLinks. De PvdA is me te veel machtspolitiek, de SP vind ik gewoon te plat.

Ambities: persoonlijk ben ik niet zo’n ambitieus mens. Ik hoef bijvoorbeeld absoluut niet ‘hogerop’ in de politiek. Ik vind het raadslidmaatschap een prachtige taak, precies wat ik graag doe, precies op het speelveld dat ik het meest interessant vind. In de lokale politiek leef je temidden van je successen en je fouten, en dat houdt je bij de les. Voor GroenLinks daarentegen zie ik nog voldoende ambities: een goede, linkse lijn uitzetten en volhouden in Amsterdam. Het is aan ons te bewijzen dat een Amsterdam dat ‘linksom’ bestuurd wordt, een nog veel leuker Amsterdam kan zijn. Een open, vrije, fijne stad waar iedereen zijn draai kan vinden, waar je je mogelijkheden ten volle kunt benutten. Geen getrut, geen uitsluiting.

Zelf wil ik bijdragen aan een goede openbare ruimte, aan mooie architectuur en stedenbouw, aan verstandige verkeersplannen om de stad open, toegankelijk en leefbaar te houden.
En ik blijf de komende jaren heel goed opletten dat de Noord-Zuidlijn ‘geen cent te veel’ kost, want er zijn andere goede bestemmingen voor dat geld.

Ergernis: toeristen op het fietspad. Al jarenlang werk ik in de buurt van het Waterlooplein, en dat betekent dat je voortdurend fietsend je weg moet proberen te vinden door de Staalstraat of de Hoogstraat. Mijn fiets is altijd voorzien van een goede bel, maar dat helpt geen fluit.
Ik overweeg heel vaak af te stappen en uit te leggen dat die leuke witte fietsjes niet op de grond getekend staan uit folkloristische motieven, want dan zouden we wel tulpen hebben getekend… En ik vind dat in elke toeristische folder over Amsterdam moet worden duidelijk gemaakt dat je niet op de fietspaden moet lopen! (en trouwens ook dat je niet met je auto de binnenstad in moet rijden; dat doe je immers in Perugia of welke andere middeleeuwse stad ook niet).

Leuk: in Amsterdam kan veel, op straat, in een winkel. Ik vind het leuk dat de Amsterdammers makkelijk een grapje maken, graag een grapje horen. Een glimlach naar en van wildvreemde mensen: het lukt vaak, en het is altijd weer leuk. Ook toeristen, al komen ze zelf uit nog zo’n stugge cultuur, zijn hiertoe uit te dagen. Ik vind dat leuk.

Favoriete plek: alle plekken in de stad waar matige reuring is. Dus liever Amstelveld dan Nieuwmarkt, liever Museumplein dan Dam. En toch wel bijzonder: de Westermarkt, omdat ik daar onder de Westertoren in een studentenflat woonde (op de plek waar nu de nieuwbouw van het Anne Frankhuis staat; dit voor de jonkies onder ons…). Leven met de klok van de Westertoren, ook ’s nachts… Logé’s vonden het verschrikkelijk, maar ik vond het heerlijk, en ik nam me voor: ‘als ik later groot ben, wil ik hier in de buurt wonen…’

Uit: dat doe ik te weinig. Te druk, niet te plannen vanwege vergaderingen of niet sporen met agenda’s van mijn gezelschap. Maar als ik toch ga, dan is het qua voorstellingen meestal modern toneel of moderne dans. Dat laatste vooral omdat kijken naar een dansvoorstelling, met vaak een prachtig abstract toneelbeeld, voor mij zo’n beetje dezelfde sensatie oproept als voor een groot doek staan en echt lekker aan het schilderen zijn. Grote gebaren, grote lijnen.
Maar uit is ook: iets leuks met mijn vrienden doen. Kletsen in een café, samen eten, een feest bezoeken.

Naar buiten: ik ben een echt stadsmens, ik voel me bijna nooit opgesloten in de stad. Op de fiets rondtoeren, een terrasje aan het water is al lekker.
Ook fietsen in het Waterland, Amstel, Waver, etc., of op de fiets delen van Amsterdam verkennen die ik niet goed genoeg ken, waar nieuwe architectuur te zien valt. En dan hoeft het niet groen te zijn, mag ook ‘blauw’ zijn, als het maar uitzichten biedt. Bomen zijn eigenlijk dingen die in je uitzicht staan.

Contactgegevens:
Telefoon: 06-24878380
Email:jvanpinxteren@xs4all.nl